This blog site does not fall under any category. It remains advertising-free and adamantly against displaying links to malicious websites especially porn and other filthy cybergarbage such as some of those listed in the traffic sources of pageviews appearing in the blog's dashboard statistics and that include PORN SITE ADMINISTRATORS OUT THERE WHO KEEP ON PESTERING DECENT BLOG SITES ALL OVER THE WORLD BY ADVERTISING YOUR URL IN THE STATISTICS TRAFFIC SOURCES!
ALL PORN WEB ADDRESSES THAT WILL STUMBLE UPON THIS SITE WILL DEFINITELY BE DESTROYED!

Please note that any comment, tweet (Twitter @newweirdjtt) or e-mail containing unpleasant message, suspicious links, or received by the Spam folder will not be entertained. Just remember that I can be a good friend but a bitter enemy, get it?
Hey, I'm supposed to be an independent, self-publishing fiction writer through my Samizdat Publications and yet selling my first published books had became difficult despite the good story quality and affordability of these. I think that I'll be returning soon to that search for a publishing company like I did in the past and so I must lay down my "pride" for my other unpublished manuscripts. I hope that I'll find a just and humane publisher who is open-minded to give chance to aspiring fiction writers like me, support Philippine literature and renewed interest in reading books, and without the attitude of treating the publishing industry as just some business gamble.

SOLILOQUY According to Webster’s Dictionary, soliloquy (so-lil-o-kwi) n. /plural soliloquies/ is the act of speaking one’s thoughts aloud in solitude; a speech in a play through which a character reveals his/ her thoughts to the audience, but not to any of the other characters, by voicing them aloud , usually in solitude. (derived from Latin soliloquium “to speak alone”). Grolier International Dictionary defines soliloquy as a literary or dramatic form of discourse in which a character talks to himself/ herself or reveals his/her thoughts in the form of a monologue without addressing a listener; the act of speaking to oneself in or as in solitude.

ANNOUNCEMENT: PLEASE CHECK OUT MY WATTPAD SITE- https://www.wattpad.com/user/weirdjtt




Sunday, January 31, 2016

Planetary Alignment

Planetary Alignment (courtesy of USATODAY)

            Enero 1. Bagong Taon.Nagsimula nga pala ang unang araw ng taon sa ulan. Bwenas daw yun. Ngunit higit na mapagpala ang pagsisimula ng bagong taon sa pagdalo sa Misa. 
            Enero 2. Nilulubos ko ang natitirang araw ng Christmas break. Ako’y nag-MOA. Basta mga simpleng kasiyahan tulad ng pagbili ng walnut cinammon chewies na kabilang sa mga paborito ko ay kuntento na ako. May nabili rin akong tila last copy na ng “Astrolohiya” ng the late psychic Jojo V. Acuin ().
            Bago ako umuwi, bumili ako ng Bailey’s at ng Kahlua cake slices sa Chocolat (French word for chocolate and pronounced as ‘sho-ko-la’). Basta matagal na akong hindi nakabili dito but this dainty little coffeshop offers the best dark chocolate cakes ever.
*******
            Enero 8. Goodbye, Kuya Germs! Pero ang kanyang showbiz legacy, yun ang tunay na walang tulugan!
*******

            Enero 16. Hindi na nga ako nakapanood ng sineng “Nilalang” kaya hinanap ko na lang ang tungkol dito sa Google. Palibhasa, karamihan sa mga sinehan noong MMFF ay priority ang sa tingin nilang commercialized na pelikula na kahit corny ay tiyak namang tatabo sa takilya kaya etsapwera ang mga indie films. Pero nakabili ako sa Ace Hardware pa na “Maria Ozawa” coffeetable book by Summit Publishing. Mahal nga lang pero ituring ko na lang na souvenir kahit na hindi naman ako fan ng former adult actress, hehe! At mas lalo namang wala akong napanood na past ‘movies’ niya!
            Hindi naman pangkaraniwang magazine ang isang ito lalo pa’t ang papel ay tulad sa mga hardbound books gaya ng encyclopedia. Sana naman ay hindi naka-photoshop ang mga litrato ni Maria lao pa’t may taglay pa naman siyang natural beauty at hindi isang retokada. Ang impression ng mukha niya ay tila nag-iiba-iba depende sa anggulo. Yun bang sa ¾ view, nagiging kamukha siya ni Angelica Panganiban; kapag siya’y nakangiti, parang si Mandy Moore. Sa ilang black and white photos, lalo na kapag naka-pouty lips siya, mapagkakamalan din si Angelina Jolie. Light make-up lang siya pero ang beauty niya ay hindi nakakasawa. Kahit Japanese, may lahi rin siyang French-Canadian at mas nagingibabaw pa ang Caucasian features niya kaysa Asian side.
            Ang coffeetable book ay sexy but artistic at wala namang kahalayan; depende siguro sa open-mindedness at unawa ng readers, ano? At katulad sa kanta ni Johnny Mathis- “Maria, Maria... I just met a girl named Maria...”
            At minsan ay dinala ko sa school ang coffeetable book. Hehe, eh kahit may mga pahina nga dito na may pagka-wholesome naman para masilip ng ilang bata. Basta, sa tuwing bubuklatin ko ito, just for appreciation, hehe!
*******
            Enero 16 pa rin. Pagkagaling sa Saturday class namin sa City University of Pasay, naging trip ko ang maglakad-lakad sa bahagi ng F.B. Harrison hanggang EDSA. Hindi naman nakakapagod lao pa’t hindi naman maalinsangan ang panahon. Nakapaglakad din ako sa Park Avenue dati, sa may San Rafael Parish hanggang labas ng Wilson Compound. Ang dami palang vintage and heritage houses dito sa Pasay. Katulad na lang ng compound na iyon na katabi ng Daughters of St. Paul convent. Ang enclave na iyon ay may mga bahay na pare-pareho ang disenyo at kapag naroon ka sa lugar na iyon, para kang nasa probinsya o sa nagdaang panahon nang ang bahaging ito ng Pasay ay hindi pa naapektuhan ng heavy urban development; sentimental and nostalgic neighborhood. Na-feature na nga sa Cocoon magazine ang pook at ang mga upper class tenants nito na nagustuhan nang husto ang manirahan doon sa halip na sa mga condo. Tinatawag na ngayon ang lugar na iyon na “The Henry Manila”. Nagtanung-tanong pa nga ako sa mga bantay doon at pinakita ko pa ang Cocoon magazine na dala ko. Sabi nila, ang ilang bahay sa compound ay ginawa nang boutique hotels. Ngunit ang ambiance and scenery ang talaga namang kaaya-aya na hindi mo mapi-feel sa mga high-rise posh hotels pa. Pinatutuloy pa nga ako sa “The Henry”; akala siguro nila ahente ako ng travel agency o di kaya’y inutusan ng mga kliyente sa fashion atelier ni Jojie Lloren na kabilang sa mga sikat na tenants doon. Nahiya ako. Hindi ko naman balak tumuloy doon kahit na harmless naman ako. Gusto ko lang masilayan ang magandang pook na animo urban oasis at hindi nga nagkamali ang maraming bisita na nakapag-usyoso na doon, maging si Sarah Jessica Parker noong 2013.
            Nagkalat naman sa lungsod ang maraming lumang bahay. Subalit na nakalulungkot na marami sa mga ito ang napabayaan na o di kaya’y inabandona na at the mercy of the local government and businessmen. Kagaya na lang nga isa sana sa pinakamaganda na pre-war pa, ang Palanca Mansion sa may Taft Avenue malapit sa Buendia at halos giniba na ito ng developers. Gagawin daw bus station. Mga lumang bahay na nilimot na ng panahon, tsktsktsk!      


*******

“Dream Journal: The very best of True Faith 1993-2007”
Bought for only 99 pesos at the PolyEast booth inside Harrison Plaza!

Original CDs. Great finds. Samantalang sa AstroPlus branches, more than 200 pesos pa rin ang CD na ito ng True Faith. Ang gaganda ng mga awit, o! Favorite ko yung “Huwag na Lang Kaya”.
*******
From Caritas Manila*******

Juan de Juanes' Last Supper

Thanks be to God for the successful and life-changing International Eucharistic Congress! 

No comments:

Post a Comment